Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2012

Δικαιοσύνη για τον Αχελώο!



Στις 11-9-2012, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) απάντησε στα 14 προδικαστικά ερωτήματα που τού τέθηκαν από το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) για την υπόθεση της εκτροπής του Αχελώου. Η απόφαση αυτή είναι καθοριστική για την έκβαση της απόφασης ενώπιον του ΣτΕ.

 Όπως προκύπτει από την απόφαση του ΔΕΕ, η εκτροπή, με τον τρόπο που σχεδιάσθηκε και εγκρίθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων το 2006, παραβιάζει την ευρωπαϊκή περιβαλλοντική νομοθεσία. Το σχέδιο εκτροπής, το οποίο εγκρίθηκε με νόμο που ψηφίστηκε από τη Βουλή το 2006 (ν. 3481/2006), βασιζόταν σε ανεπαρκή και ανεπίκαιρα στοιχεία και αγνοούσε τις ελάχιστες νομικές απαιτήσεις για την διαχείριση των υδάτων. Το ΔΕΕ έκρινε επίσης ότι είναι ανεπίτρεπτη η περιβαλλοντική μελέτη του έργου, καθώς στηριζόταν σε ανεπίκαιρα και αναξιόπιστα στοιχεία για  τις συντελούμενες επεμβάσεις σε περιοχές Natura 2000 και για τον σκοπό του έργου, δηλαδή την  άρδευση του θεσσαλικού κάμπου. Έτσι, η πρόχειρη μεθόδευση  του τότε αρμόδιου Υπουργού Γ. Σουφλιά -με τροπολογία της τελευταίας στιγμής- αποδοκιμάζεται, ενώ καταδεικνύεται ο ψευδεπίγραφος χαρακτήρας των εγκριθέντων με τον νόμο του σχεδίων διαχείρισης των ποταμών Πηνειού και Αχελώου.
Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις WWF Ελλάς, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία, Δίκτυο Μεσόγειος SOS και Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, κατά τη γνώμη των οποίων πρέπει ο νόμος που εγκρίνει την εκτροπή του Αχελώου να απορριφθεί από το ΣτΕ, δίνουν από το 1992 συνεπή αγώνα εναντίον αυτού του καταστροφικού έργου. Μέχρι σήμερα, σε δικαστικό επίπεδο, ο αγώνας αυτός έχει ως αποτέλεσμα 5 ακυρωτικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Έχει επίσης φέρει στο προσκήνιο τον παραλογισμό του παρωχημένου αναπτυξιακού μοντέλου των φαραωνικών έργων. Η έκτη δίκη που εκκρεμεί στο ΣτΕ είναι η πλέον κρίσιμη, καθώς εξετάζει την ακύρωση απαράδεκτης νομοθετικής ρύθμισης που ψήφισε η Βουλή το 2006, ώστε να παρακάμψει όλες τις προηγούμενες ακυρωτικές αποφάσεις του ΣτΕ. Η εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία για την εθνική οικονομία και για την Ελληνική κοινωνία καθιστά αδικαιολόγητο αυτό το πανάκριβο για τον Κρατικό Προϋπολογισμό έργο, καθώς η ΕΕ έχει απορρίψει εδώ και χρόνια την προοπτική χρηματοδότησής του από κοινοτικούς πόρους. Καθιστά επίσης απαράδεκτη τη συνέχιση ενός ξεπερασμένου πολιτικού λαϊκισμού και της σπάταλης πελατειακής λογικής, αλλά αφορμή για ουσιαστική πρόοδο και εκσυγχρονισμό σε όλους τους τομείς. Η εκτροπή του Αχελώου αποτελεί αναπτυξιακό αναχρονισμό που πρέπει επιτέλους να εκλείψει!
Εδώ και 20 χρόνια, πριν καν ξεκινήσουν τα έργα, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις τονίζουν πως η εκτροπή του Αχελώου επιφυλάσσει:
•  Υπέρογκο οικονομικό κόστος.
•  Απρόβλεπτες και υπο-εκτιμημένες οικολογικές επιπτώσεις,
•  Σοβαρούς και ανεπαρκώς εκτιμημένους περιβαλλοντικούς κινδύνους 
•  Επικίνδυνο λαϊκισμό, καθώς η Θεσσαλία δεν χρειάζεται τον Αχελώο για να αρδευτεί.

Εδώ και 20 χρόνια, τα έργα εκτροπής του Αχελώου έχουν ακυρωθεί 5 φορές από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Από το 2006, εκκρεμεί η έκτη αίτηση ακύρωσης, κατά νομικής διάταξης που παρακάμπτει τις αποφάσεις του ΣτΕ και εγκρίνει το έργο «δια της πλαγίας οδού». Το 2009, το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο παρέπεμψε το θέμα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), καθώς προκύπτουν εξαιρετικά σοβαρά ζητήματα εφαρμογής της περιβαλλοντικής νομοθεσίας της ΕΕ. Εν αναμονή της απόφασης του ΔΕΕ, οι πέντε περιβαλλοντικές οργανώσεις κατέθεσαν στο ΣτΕ αίτηση αναστολής των έργων, ώστε να μη δημιουργηθούν καταστροφικά τετελεσμένα πριν κριθεί δικαστικά η υπόθεση. Με την 141/2010 απόφασή της, η Επιτροπή Αναστολών του ΣτΕ αποφάσισε την αναστολή των έργων, η οποία ισχύει μέχρι την τελική απόφαση του ανώτατου ακυρωτικού δικαστηρίου (1).

Εδώ θα βρείτε το κείμενο της απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


Λίγα λόγια για τον Αχελώο

Ο Αχελώος είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ποταμός της Ελλάδας. Πηγάζει από την οροσειρά της Πίνδου και συγκεκριμένα από το όρος Λάκμος (Περιστέρι), νότια νοτιοδυτικά τουΜετσόβου και μετά από μια διαδρομή 220 χιλιομέτρων εκβάλλει στο Ιόνιο πέλαγος, έχοντας σχηματίσει με τις προσχώσεις του τα νησιά Εχινάδες. Κατά τη διαδρομή του διέρχεται από τους νομούς Τρικάλων, από τα όρια των νομών Καρδίτσας και Άρτας και στη συνέχεια από τα όρια των νομών Ευρυτανίας και Αιτωλοακαρνανίας. Διαχωρίζει με την πορεία του την Ακαρνανία από την Αιτωλία, διασχίζοντας διαδοχικά τις τεχνητές λίμνες των Κρεμαστών, του Καστρακίου και του Στράτου και αρδεύει την πεδιάδα του Αγρινίου. Στη ροή του προς το Ιόνιο δέχεται τα νερά των παραποτάμων του Αγραφιώτη, Ταυρωπού, Τρικεριώτη και Ινάχου. Σήμερα οι τρεις πρώτοι χύνονται στην τεχνητή λίμνη των Κρεμαστών και ο τέταρτος στην τεχνητή λίμνη του Καστρακίου. Θεωρείται ο πλουσιότερος σε νερά γηγενής ποταμός της Ελλάδας (2).

Πηγές:
(2). Αχελώος, άρθρο Wikipedia